466 papers
Deze studie introduceert het DDGeoSSE-model, een generatief phylogenetisch model dat gebruikmaakt van deep learning om te bepalen hoe lokale soortenrijkdom de biogeografische processen van speciatie, uitsterven en verspreiding beïnvloedt, wat wordt gevalideerd door toepassing op Anolis-hagedissen en Viburnum-planten.
Dit onderzoek toont aan dat de gen-duplicatie door de hele-genoomduplicatie bij straalvinnige vissen ongeveer 300 miljoen jaar geleden leidde tot langdurige redundantie in olfactorische signaalgensystemen, wat uiteindelijk via dosisbeperkte functionele divergentie nieuwe moleculaire diversiteit heeft gegenereerd.
Deze studie introduceert een snelle en nauwkeurige methode voor het schatten van de biologische sekse van middeleeuwse skeletresten uit Groot-Moravië door middel van gerichte paleoproteomics met MALDI-CASI-FTICR-massaspectrometrie, wat de efficiëntie en betrouwbaarheid van seksebepaling in de bioarcheologie aanzienlijk verbetert.
Dit onderzoek aan 33 barnuilen-trios toont aan dat de mutatiesnelheid bij deze vogels overeenkomt met die van zangvogels, waarbij vaders twee keer zoveel mutaties doorgeven als moeders en het aantal mutaties toeneemt met de leeftijd van de vader, wat direct bewijs levert voor kiembaan-senescence bij vogels.
Dit experimentele evolutionaire onderzoek toont aan dat negatief frequentie-afhankelijke selectie de co-existentie van hoge- en lage-kwaliteit rhizobia in de mutualistische relatie met peulvruchten mogelijk maakt, waardoor genetische diversiteit wordt behouden en de stabiliteit van deze symbiose onder veranderende omgevingscondities wordt gewaarborgd.
De studie concludeert dat machine learning-modellen, die op ruwe genotypegegevens zijn getraind, niet beter presteren dan traditionele samenvattingsstatistieken bij het voorspellen van de tijd tot fixatie van een harde selectieve sweep, wat suggereert dat er weinig onontdekte signalen in deze data aanwezig zijn.
Deze studie introduceert een tweestapskader om aan te tonen dat Diversiteitsgenererende Retro-elementen (DGR's) in bacteriën en fagen evolutionair gunstig zijn in wisselende omgevingen, omdat ze snellere en gerichte variatie bieden dan standaard mutagenese.
Deze studie weerlegt de langgekoesterde hypothese dat landbouw de drijvende kracht was achter de evolutie van het aantal kopieën van het AMY1-gen bij mensen, en toont aan dat demografische geschiedenis in plaats daarvan de belangrijkste factor is die deze variatie wereldwijd bepaalt.
Dit onderzoek onthult dat de extremotolerante gist *Kluyveromyces marxianus* door miljoenen jaren evolutie unieke aanpassingen in membraanlipiden en transporteiwitten heeft ontwikkeld die verantwoordelijk zijn voor zijn opvallende weerstand tegen hitte en chemische stress.
Deze studie concludeert dat er geen bewijs is voor codiversificatie in mycorrhizale symbiosen, aangezien de eerder waargenomen overeenkomst tussen planten en schimmels in feite een cophylogenetisch signaal is dat voortkomt uit diffuse co-evolutie en trait-matching in plaats van gezamenlijke soortvorming.
Deze studie toont aan dat functionele knelpunten in het evolutieproces van eiwitten kunnen ontstaan door een eenvoudig model van niet-lineaire epistasie en variatie in mutatie-effecten, zonder dat complexe netwerken van interacties nodig zijn.
Dit artikel presenteert een analytisch model dat de accumulatie van voorouderlijke overgangspunten in gemengde genomen voorspelt op basis van recombinatie en demografische factoren, waarbij de theorie zowel door simulaties als door empirische data van Afrikaans-Amerikaanse individuen wordt bevestigd.
Dit onderzoek onthult de lijnspecifieke evolutie van regulatorische landschappen in de allotetraploïde pinda en zijn diploïde voorouders door te integreren van genomische en epigenetische data, waardoor wordt aangetoond dat hoewel de meeste toegankelijke chromatineregio's stabiel blijven, een subset nieuw ontstaat en bijdraagt aan expressiebias tussen homeologen.
Deze studie identificeert voor het eerst negen mogelijke chromosomale inversies in de paarse zee-egel, waarvan er drie tekenen van lokale adaptatie vertonen, wat aantoont dat structurele varianten een cruciale rol spelen in de evolutionaire aanpassing van deze wijdverspreide mariene soort.
Een analyse van 47 jaar data bij de boomkruiper in Wytham Woods toont aan dat een langdurige afname in het lichaamsgewicht van volwassen vogels voornamelijk wordt veroorzaakt door negatieve effecten van de vroege levensomgeving, met name verhoogde intra- en interspecifieke competitie, die via fenotypische plasticiteit tot in de volwassenheid doorgaan.
Dit onderzoek toont aan dat de spongie *Spongilla lacustris* een evolutionair oude monoaminerge signaalsysteem gebruikt, waarbij monoaminen zoals tryptamine via GPCR- en Rho-GTPase-signalering contractiel gedrag coördineren zonder de aanwezigheid van zenuwen of spieren.
TriMouNet is een nieuw algoritme dat multi-locus genboomverdelingen gebruikt om betrouwbare level-1 fylogenetische netwerken te reconstrueren en zo reticulaire evolutie nauwkeuriger in kaart brengt dan methoden die op concatenering van data gebaseerd zijn.
Dit onderzoek toont aan dat selectie individuen met een hoge conditie bevoordeelt om zelfbevruchting toe te passen, terwijl individuen met een lage conditie uitkruisen, wat leidt tot een stabiele variatie in zelfbevruchtingspercentages binnen populaties en bijdraagt aan de instandhouding van gemengde paringssystemen.
Dit onderzoek onthult dat transcriptomische verschillen in hersenen en zintuigen tussen twee Heliconius melpomene-onderdiervormen de natuurlijke variatie in het leren van paringsvoorkeuren verklaren, wat kan leiden tot voortplantingsisolatie en soortvorming.
Dit onderzoek toont aan dat bij wilde vervetapen moeders de gespecifieke levensloop van hun nakomelingen niet primair beïnvloeden door geslachtsverhoudingen bij de geboorte, maar door postnatale investering die via sociale ontwikkeling leidt tot geslachtsverschillen in overleving en integratie.